Skip to content

ป้ายกำกับ: หอพัก

ห้องสุดท้าย หลอนไม่ลืม

Posted in Uncategorized

หลอนไม่ลืมที่ห้องสุดท้าย

หลอนไม่ลืมที่ห้องสุดท้าย เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปโน้นนี้นั้นเรื่อยเปื่อย เมื่อวันที่ 05/06/60
ผมได้เข้าไปหาเพื่อนที่อยู่กรุงเทพ ผมไปหาเพื่อนคนนี้อยู่เรื่อยๆ
แต่วันนี้ต้องเปลี่ยนไป กลายเป็นวันที่น่าจดจำมากที่สุดในชีวิตผม
เวลาประมาณ 4ทุ่ม ผมก็ออกไปหาที่ถ่ายรูปสวยตามสไตล์
จนไปถึงสะพานพระราม9 ขณะที่ผมถ่ายรูปอยู่บังเอิญไปเจอหญิงสาวคนนึง
หน้าตาน่ารักประมาณนึงผิวขาวนวล ผมสั้นใส่แว่นสะพายกระเป๋ายืนอยู่เสปคเลย
ก็เลยเข้าไป สนทนาด้วยสักพักหนึ่ง แล้วน้องเข้าบอกว่าจะกลับหอแล้ว

ผมเลยถามไปว่าแล้วกลับยังไงล่ะครับ ให้ผมไปส่งใหมครับแล้วเขาก็ให้ผมไปส่งจากนั้นพอถึงหอ
ผมก็ไม่ได้ถามอะไรมากมายก็เลยพูดแค่ว่าพรุ่งนี้ไปกินข้าวกันไหมครับเดี่ยวผมมารับ
ผมมาจากต่างจังหวัดไม่ค่อยมีเพื่อน เขาบอกว่าโอเครค่ะ มาถึงแล้วก็ไปเคาะประตูห้องนะ ห้อง115
พอตอนสายๆประมาณ 4โมงเช้าผมไปหาเธอที่หอตามสัญญา แต่หอต้องใช้คีย์การ์ดเข้าภายในตึก

ผมเลยเดินไปหาที่เค้าเตอร์ แล้วบอกพี่เข้าว่ามาหาเพื่อนห้อง 115ครับ พี่เข้าทำหน้าเหว่อ หน้างง
เขาย้ำถามผมนะว่าห้อง 115 จริงหรอ น้อง ใช้หรือป่าว ผมยืนเถียงกับพี่เค้าอยู่นานพอสมควร
จนพี่เขาทนไม่ไหวบอกผมว่า มาไอน้องมานี้พี่จะให้ดูกล้องวงจรปิด มากี่โมง 5ทุ่มกว่าครับ
พี่เขาเปิดให้ดูหาจนเจอผมแต่ที่น่าตกใจคือ ผมมาคนเดี่ยว แต่ผมเหมือนเดินคุยกับใครอยู่

ผมร้องอย่างดังเลย เ-ี้ย อะไรว่ะน่ะ แล้วยืนจ้องหน้ากับเจ้าของหอแล้วเงียบกริบหน้าเหว่อๆ
แล้วอีกอย่างเจ้าของหอบอกว่าที่หอพักแต่ล่ะชั้นมีแค่ 10 ห้องเอง ไม่มีชั้นไหนหรอกที่มี 15 ห้อง ผมยืนงงทำอะไรไม่ถูก ……

เรื่องสุดสยอง ห้องสุดท้าย สุดหลอน !!

Posted in Uncategorized

ห้องสุดท้าย สุดหลอน

เรื่อง ห้องสุดท้าย สุดหลอน เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปโน้นนี้นั้นเรื่อยเปื่อยแต่เมื่อวันที่05/06/60
ผมเข้าไปหาเพื่อนที่อยู่กรุงเทพ ผมก็ไปหาเพื่อนคนนี้อยู่ตลอด
แต่วันนี้ต้องเปลี่ยนไป กลายเป็นวันที่น่าจดจำมากที่สุดในช่วงชีวิต
เวลาประมาณ 4ทุ่ม โดยประมาณผมออกไปหาที่ถ่ายรูปสวยตามสไตล์
จนไปถึงสะพานพระราม9 ในขณะที่ผมถ่ายรูปอยู่นั้นก็บังเอิญไปเจอหญิงสาวคนนึง
หน้าตาน่ารักประมาณนึงผิวขาวนวล ผมสั้นใส่แว่นสะพายกระเป๋ายืนอยู่(ตรงเสปคเลยครับ)
ก็เลยเข้าไป สนทนาด้วยสักพัก แล้วน้องเข้าก็บอกว่าจะกลับหอแล้ว

ผมก็เลยถามไปว่าแล้วกลับยังไงล่ะครับ ให้ผมไปส่งใหมแล้วเขาก็ให้ผมไปส่งจากนั้นพอถึงหอ
ผมก็ไม่ได้ถามอะไรมากครับเลยพูดแค่ว่าพรุ่งนี้ไปกินข้าวกันไหมเดี่ยวผมจะมารับ
ผมมาจากต่างจังหวัดไม่ค่อยจะมีเพื่อน เขาบอกว่าโอเครค่ะ มาถึงแล้วก็ไปเคาะประตูห้องนะ ห้องเลข115
..พอสายๆประมาณ 4โมงเช้าผมก็ไปหาเธอที่หอตามที่สัญญาไว้ แต่หอต้องใช้คีย์การ์ดเข้าภายในตึก

ผมก็เลยเดินไปหาที่เค้าเตอร์ แล้วบอกพี่เข้าว่ามาหาเพื่อนห้องเลข 115 พี่เข้าก็ทำหน้าเหว่อ
เขาก็ย้ำถามผมนะว่าห้อง 115 จริงหรอ ใช่หรือป่าว ผมก็ยืนเถียงกับพี่เค้าอยู่นานพอสมควร
จนพี่เขาทนไม่ไหวบอกผมว่า มาไอน้องมานี้พี่จะให้ดูกล้องวงจรปิด มากี่โมง 5ทุ่มกว่าครับ
พี่เขาเปิดให้ดูหาจนเจอผมแต่ที่น่าตกใจคือ ผมมาคนเดียว แต่ผมก็เหมือนเดินคุยกับใครอยู่

ผมร้องอย่างดังเลย เ-ี้ย อะไร? แล้วยืนจ้องหน้ากับเจ้าของหอแล้วเงียบกริบหน้าเหว่อๆ
แล้วอีกอย่างเจ้าของหอบอกว่าที่หอพักแต่ล่ะชั้นมีแค่ 10 ห้องเอง ไม่มีชั้นไหนหรอกที่มี 15 ห้อง…