Skip to content

ประสบการณ์ผี !! เรื่องผี ๆ กับเรื่องราวความรัก

Posted in Uncategorized

ประสบการณ์ผี !! เรื่องผี ๆ กับเรื่องราวความรัก

ผมมั่นใจว่า ประสบการณ์ผี คนไม่ใช่น้อยอาจเคยรับรู้กันแล้วล่ะ ที่ว่าความรักมันก็ราวกับผี แม้ว่ามันจะมีอยู่จริง แต่ว่ามันก็มีไม่กี่คนหรอก ที่เคยพบ

ผมขอเล่าตั้งแต่เริ่มเลยแล้วกัน รกรากผมอยู่จังหวัดพัทลุง หลังจบการศึกษาชั้นประถม ผมก็ไปศึกษาต่อโรงเรียนประจำแห่งหนึ่งในจังหวัดสงขลา ใกล้ๆกับหอพักที่ผมอยู่จะมีต้นไทรอยู่ต้นหนึ่งซึ่งมันมีขนาดมิได้ใหญ่มากนักหรอก แต่ว่าอายุอานามของมันก็น่าเกินสิบปีเห็นจะได้ หากช่วงเวลากลางวันมันก็มิได้ น่าขนลุก อะไร จะมีม้านั่งหินอ่อนอยู่นั่นแล้วเราก็ชอบไปนั่งพักผ่อนอยู่เป็นประจำ แม้กระนั้นเวลากลางคืนนี่สิ บางทีก็อาจจะด้วยชื่อของไทรกับพวกรากอากาศที่แขวนระโยงรยางค์เช่นเดียวกันกับมนต์ขลัง เลยทำให้มองน่ายำเกรงอยู่พอเหมาะพอควร ประกอบกับเรื่องเล่าที่เล่าต่อๆกัน รุ่นต่อรุ่น ว่าในช่วงดึกดื่นชอบมีคนเห็นเด็กตรงไหนไม่ทราบมานั่งอยู่นั่น… ใต้ไทรต้นนั้น…. เด็กผู้ชายที่ไม่มีแม้กระทั้งบริเวณใบหน้า…

ว่ากันว่า มันเป็นเด็กคนหนึ่งที่เคยเรียนตรงนี้ แล้วก็ผูกคอตาย ตลอดหกปีกระทั่งสำเร็จการศึกษาชั้นมัทธยม ก็มีเพื่อนฝูงของศีรษะบางคนมันเคยบอกว่ามองเห็นอะไรแปลกๆอยู่บ้างเช่นเดียวกัน ผมไม่ทราบหรอกว่ามันกล่าวใช่หรือเพียงแค่อำเล่นไปแบบงั้น ถึงผมไม่เคยมองเห็นไม่เคยพบก็ไม่เคยกล้าดีถึงกับขนาดดูหมิ่น ตอนเดินผ่านที่ตรงนั้นกึ่งกลางเย็นตอนกลางคืนก็ยังกล้าๆกลัวๆอยู่ทุกครั้ง ก็มันค่อนข้างจะวังเวงเสียขนาดนั้น

ผมยังคิดออกก่อนที่จะผมจะสำเร็จการศึกษาในคืนวันหนึ่ง ผมออกมายืนมองดูไทรต้นนั้นด้วยความข้องใจ มันเป็นคืนที่ฟ้าโปร่ง ลมรุ่ยๆพัดผ่านมาบางส่วน ผมออกมาจากหอพักยืนมองดูไทรอยู่แบบงั้นครู่หนึ่งใหญ่ โน่นน่าจะเป็นครั้งเดียวมั้ง ที่ผมดูมันอย่างเต็มตา จู่ๆเว็บไซต์หนึ่งผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมา ถึงผมจะยังสงสัยกับเรื่องราวต่างๆที่เขาว่ากันว่า… หรืออะไรทั้งหลาย แม้กระนั้นไม่ว่าอย่างไรผมก็ได้ยืนมองดูอยู่ไกลๆนั่นไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้มันอยู่ดี

จากนั้นผมก็ได้มาศึกษาต่อมหาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ข้างหลังของอาคารคณะที่ผมเรียนมันจะมีตึกเก่าๆที่ถูกไม่มีความสนใจร้างเอาไว้ แล้วมันก็มีเรื่องมีราวเล่าของมันอีกแบบเดียวกัน ว่ากันว่าเคยมีเด็กกระโดดตึกฆ่าตัวตายลงมาจากดาดฟ้าของอาคาร รุ่นพี่คนหนึ่งเคยบอกถึงความเฮี้ยนของตึกนี้ ขนาดว่าเคยมีรายการผีมาถ่ายทำออกทีวีแล้วด้วย มีบางคืนอยู่แบบเดียวกันที่ผมจะต้องอ่านหนังสืออยู่บริเวณนั้นจนกระทั่งมืดค่ำ หากผมจำไม่ผิดในตอนนั้นผมเรียนอยู่ปีสาม คุณครูที่ภาควิชาส่งข่าวกับเรา ว่าอีกไม่กี่วันทางมหาลัยกำลังทุบตึกร้างข้างหลังนั้นทิ้ง

คืนนั้นเป็นอีกคืนวันหนึ่งที่ผมอ่านหนังสือยู่ที่ภาควิชาจนถึงดึกดื่นแล้วกำลังจะเดินกลับหอสักตอนห้าทุ่มคงจะได้ ในตอนที่ผมเดินผ่านอาคารร้างนั่น ถ้าหากเป็นครั้งก่อนผมก็เคยเสียวๆอยู่เช่นเดียวกัน แม้กระนั้นพอนานๆเข้าผมก็เริ่มจะเคยชินกับมันไปเสียแล้ว แวบหนึ่งผมหันไปดูยังอาคารเก่าๆแหงนหน้าขึ้นเขาดาดฟ้าท่ามกลางความมัว ในเวลานั้นผมเผลอคิดขึ้นมากับตนเอง ถ้าหากผมอยากทราบว่าผีมันมีใช่หรือไม่ อาถรรพ์อาคารนี้มันความจริงหรือเพียงแค่เรื่องเล่า บางเวลาผมบางทีอาจจำเป็นต้องเดินไปข้างใน แล้วขึ้นไปยืนอยู่บนดาดฟ้านั่นมองสักที จะได้หายแคลงใจสักครั้ง ผมยิ้มเยาะกับความนึกคิดของตนพลางหัวเราะอยู่ในใจ ก่อนที่จะเดินกลับห้องเช่าในคืนนั้น

บ้านผมก็ใช่ว่าจะมีฐานะอะไรมากมาย หลังสำเร็จการศึกษาผมจำต้องเดินเตะฝุ่นหางานอยู่แทบครึ่งปี เงินในกระเป๋าก็เกือบจะไม่มี งานก็ไม่มี ที่สมัครไว้ตั้งหลายสิบที่ก็ไม่มีที่แหน่งใดตอบรับกลับมา กระทั่งวันหนึ่งขณะผมกำลังยืนคอยรถยนต์อยู่ตรงป้ายหยุดรถโดยสารประจำทาง ผมก็เผลอสะดุดตากับแผ่นใบปลิวที่ติดอยู่กับเสาไฟ “ห้องพักหรูเดือนละ 700 ไม่มีเงินมัดจำ” ผมได้แม้กระนั้นสงสัยกับตนเองว่ามันจะเป็นได้หรอ ขนาดห้องที่ผมพักอยู่กับเพื่อนฝูงอีกสองคน อีกทั้งค่าน้ำประปา ค่าไฟฟ้า ก็จำต้องช่วยเหลือกันแชร์เดือนล่ะเกือบจะสองพัน ผมถือใบปลิวแผ่นนั้นและก็ไปจากที่อยู่ที่ได้มา มันเป็นอพาร์ทเม้นท์ขนาดสี่ชั้นที่ยังมองใหม่อยู่เลย ถึงมันมิได้หรูราวกับอย่างที่เขียนบอกไว้ก็เถิด แล้วที่สำคัญมันก็อยู่ห่างจากถนนใหญ่จะต้องเดินเข้ามาในตรอกไกลอยู่เช่นกัน ผมเข้าไปคุยกับน้าผู้หญิงที่เป็นเจ้าของห้องอพาร์ทเม้นท์ มึงก็บอกกับผมตามจริงโดยมิได้ปกปิดอะไร ว่าอพาร์ทเม้นท์ตรงนี้จะเปิดให้เช่าแค่เพียงสามชั้น เนื่องจากตรงชั้นสี่เคยมีคู่คู่สมรสคู่หนึ่งที่เคยฆ่ากันตายจนกระทั่งเป็นข่าวใหญ่มหึมา ต่อจากนั้นมาผู้ที่นี่ก็เลยพากันพบเรื่องแปลกๆโดยยิ่งไปกว่านั้นผู้ที่อยู่ตรงชั้นสี่ กระแสข่าวลือหนาหูว่ากันปากต่อปากยิ่งแล้วเข้าไปใหญ่ กระทั่งทำให้คนเกือบจะอีกทั้งอาคาร เลยทยอยกันย้ายออกจนถึงเกือบจะหมด

มึงก็เลยจะต้องจัดโปรโมชั่นขึ้นมา กับหอพักราคาไม่แพงดีมากกว่าปลดปล่อยอาคารให้ทิ้งร้างไว้เปล่าๆโดยกับผู้ที่เช่าห้องชั้นสูงสุดนั้นเพียงแค่เดือนละ 1300 ชั้นสองเดือนละ 1000 แล้วก็ชั้นสามก็เดือนละ 700 ราวกับจากที่เขียนบอกเอาไว้ในใบปลิว ส่วนชั้นสี่นั้นเอ็งได้ปิดตายไปแล้วเพื่อหยุดปัญหา

ผมไม่ใช่ว่าเป็นคนไม่กลัวผีนะ แต่ว่าไม่เคยรู้แบบเดียวกัน ถัดจากนั้นเพียงแค่สามวันผมก็ย้ายเข้ามาอยู่ห้อง 304 ชั้นสามของอาคาร ในตอนแรกก็อกสั่นขวัญตำบลอยู่บ้างเช่นเดียวกัน แม้กระนั้นก็ไม่เคยพบอะไรจนกระทั่งขนาดกระเจิดกระเจิงจนกระทั่งขั้นจำต้องย้ายหนีออกไป อาจมีบ้างก็เสียงดังก๊อกน้ำเเก๊กนั่นนี้ หรือบางโอกาสก็ดังหวีดหวิวเช่นเดียวกันกับเสียงโอดร้องเสียงโหยหวนแปลกๆให้เชิญขนลุกขนพอง แม้กระนั้นก็ไม่รู้จักสิ ผมว่าบางเวลาผมเพียงแค่คิดไปเองก็ได้

ตรงชั้นนี้ที่ผมอยู่มีห้องอยู่สิบสองห้อง แต่ว่าห้องที่มีคนอยู่จะมีเพียงแค่สามห้องเพียงแค่นั้น ระหว่างนั้นผมยังหางานไปด้วยอยู่ดังเดิม ปุบปับผ่านไปนับเป็นเวลาหลายเดือนเพียงแค่ค่าใช้จ่ายในการเช่าเดือนละเจ็ดร้อยบวกค่าน้ำค่าไฟฟ้าไม่ถึงพัน ผมก็ยังจำเป็นต้องขอผัดผ่อนกับผู้ครอบครองอาคาร มันเลยทำให้ผมเป็นไปไม่ได้เลือก ผมก็เลยไปสมัครเป็นพนักงานที่ทำหน้าที่ในการขายที่ใช้เพียงแค่วุฒิมอสาม ทันทีกระทั่งผ่านไปอีกสี่ห้าปีจากนั้น ผมยังเช่าห้องนั้นอยู่ดังเดิม แม้กระนั้นท้ายที่สุดผมก็ถูกเรียกตัวไปสัมภาษณ์งานจากที่ได้เรียนมาสักครั้ง

ในตอนที่ผมกำลังเขียนใจความอันนี้เป็นเวลา 23.33 น. ของวันที่ 13 พฤษจิกายน ซึ่งมันพึ่งจะผ่านวันประเพณีลอยกระทงมาเพียงแค่สองวัน ในช่วงเวลานี้ผมมีเงินเดือนพอที่จะเช่าห้องใหม่ที่ดีมากยิ่งกว่านี้ได้แล้ว และก็เลือกไว้แล้วด้วย จ่ายค่าเงินมัดจำไปแล้วด้วย กะจะย้ายไปวันพรุ่งเลย ผมออกมานั่งอยู่ตรงระเบียงวางโน้ตบุ๊คอยู่บนตักพลางกับพิมพ์ใจความจนกระทั่งย่อหน้าด้านหลังๆในขณะนี้ จากเมื่อสักชั่วโมงก่อนนี้เองที่ผมเพิ่งจะมองเห็นเนื้อความโปรโมทที่กระดอนขึ้นในหน้าเฟสบุ๊ค กับอ่อนเล่าเผชิญการสยองขวัญ

ผมวางโน้ตบุ๊คลงแล้วไปยืนอยู่ตรงระเบียง ลมรุ่ยๆพัดผ่านมาอีกคราว ผมเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาในทันที พลางแหงนขึ้นดูบนชั้นสี่ของอาคารท่ามกลางความมัว แล้วผมก็พลางคิดอย่างชวนขันกับตนเองอีกครั้ง หากผมใคร่รู้ว่าผีมันมีอยู่จริงไหม ผมบางทีก็อาจจะจำเป็นต้องทดลองคุยกับผู้ครอบครองอาคารมอง แล้วทดลองขึ้นไปอยู่ชั้นนั้นที่ปิดตายสักเดือนสองเดือน ความรู้สึกของผมปัจจุบันนี้มันราวกับคืนนั้นที่ผมเพ่งมองไทรต้นนั้น แล้วมันก็เป็นความรู้สึกเดียวกับที่ผมจ้องดูอาคารร้างตรงข้างหลังภาควิชาในคืนนั้นด้วยเหมือนกัน

สำหรับผมนะ ถ้าเกิดลองมองตรงข้าม อาจเป็นผีต่างหากล่ะ ที่มันอย่างกับความรัก แม้กระนั้นไม่ว่าอย่างไรความหมายมันก็ไม่ได้แตกต่างกันอยู่ดี

ตอนสุดท้ายแบบที่ 1 ผมปิดประตูระเบียงเดินกลับเข้ามาในห้อง เสียงหวีดร้องหวุดหวิดคล้ายกับมีใครกันแน่กำลังโอดร้องกลับมาดังอีกแล้ว ไม่ใช่หรอก… ผมเพียงแค่หูแว่วไปเองเพียงแค่นั้น ผมอุตสาหะปลอบประโลมใจตนเองอีกรอบราวกับอย่างที่ทำมาตลอดนับเป็นเวลาหลายปี อีกเพียงแค่คืนเดียวแค่นั้น ผมขออีกเพียงแค่คืนเดียว… หากผ่านคืนวันนี้ไปได้วันพรุ่งก็จะย้ายออกจากที่นี่แล้ว

ตอนสุดท้ายเเบบที่ 2 ไม่เคยทราบสิ บางคราวการที่พวกเราไม่เคยมองเห็น มันบางทีอาจจะดีกว่าก็ได้ ด้วยเหตุว่าอย่างน้อยมันอาจจะส่งผลให้พวกเรายังพอเพียงมีหวัง ว่าสิ่งสิ่งนั้น มันอาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีอยู่จริง เพียงเพียงแค่พวกเราไม่เคยเจอ

Be First to Comment

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *